Wincentowo

Zdjęcia z miejscowościNa Świętego Marcina 1809 roku  prawnie zniesiono poddaństwo dziedziczne w Prusach. W wyniku tych zmian (uwłaszczenie chłopów) ziemia musiała zostać podzielona między chłopów i dziedziców. Dotyczyło to również miejscowości Niechłód. Właściciel ziemski miał przywilej podziału swoich ziem i dlatego grunty rolne znajdujące się na granicy miejscowości dołączył do obszaru dworskiego. W ramach rekompensaty oddał chłopom swoją ziemię na południowym zachodzie Niechłodu. W wyniku tych zmian chłopi postanowili wybudować swoje gospodarstwa w nowym miejscu. Tak powstała kolonia Wincentowo ( od imienia ówczesnego dziedzica Wincentego Żółtowskiego). W nowej miejscowości powstało 7 gospodarstw - 4 mniejsze i 3 większe. Pod koniec XIX wieku, aby zapewnić byt swoim dwóm synom, największy z gospodarzy- Senft, podzielił swoje gospodarstwo. W dowód wdzięczności synowie ci ufundowali i wybudowali kapliczkę. Powstanie miejscowości Wincentowo datuje się na 1833r. co zostało uwiecznione na drewnianej belce w jednym z mieszkań.
    W 1874 roku w wyniku polityki germanizacji na terenach pruskich zmieniono nazwę miejscowości na Wiesenthal. Po zakończeniu pierwszej wojny światowej wyznaczono nowe granice. Na podstawie nowego podziału administracyjnego Niechłód przyłączono do Polski a Wincentowo (Wiesenthal) do Niemiec. Granica ta przebiegała na cieku wodnym na północ od miejscowości a teraz jest granicą województwa Lubuskiego i Wielkopolskiego.  W miejscowości usytuowany był punkt graniczny podległy Urzędowi Celnemu w Osowej Sieni. Wg danych z 17.05.1939 roku kolonię zamieszkiwało 37 osób.

Przez miejscowość przebiega Droga św. Jakuba, oznaczona w terenie symbolem białej muszli z wpisanym czerwonym krzyżem.
Szlak jest także odtworzeniem trasy historycznego traktu handlowego północ-południe: z Wielkopolski przez Łuzyce do Czech.